حالا می خوام در اینجا نظراتونو درباره ی کارهام بدین

باور کنین خوشحال می شم

     سلام دوستان

خیلی متاسفم که بعد از چند ماه دوباره برگشتم

ولی از الان به بعد باید منتظر آهنگ های جدید هم باشین

اولین آهنگ یک  ریمیکس از آهنگ های حمید عسگری(شادمهر قلابی) که کار خودمه

باور کنین کار خودمه

گوش کنین حال کنین

سلام دوستان

می گذری از نظرم باز تو با یک قدم...

محو شدی در ته آن کوچه تو با یک قدم...

حیف که اکنون که دگر دیر شد...

 هیچ اثر نیست از آن یک قدم...

شبی تنها کمی بی خواب بودم  

 اسیر گفتگو با آب بود

نه یک ابری که بارونی بباره           

 نه ماهی بود بالا نه ستاره

صدای زوزه باد بهاری                  

 توی قلبش یه دنیا بی قراری

منو بیدار کرد از خواب نازم             

قلم کاغذ کنارم بود و سازم

نوشتم از خوشی و مهربونی           

 که دارم همدم شیرین زبونی

همیشه فکر اون توی خاطرم هست  

 در دنیا رو رو چشمای من بست

زیادی این دل من شد اسیرش        

 توی دنیا اون دل بود گیرش

ولی یک نارفیق یک نارفیق               

 جواب شاخه گل سوز تیغ

می خوام بنویسم از نامهربونی       

 از آغاز رفاقت یا جوونی

فقط قلب خودم رو دوست دارم        

چرا دل رو تو دست غم بزارم

سرانجام صداقت بود کینه               

 آخه تنها قرار عشق اینه

فقط دل رو اسیر و دربه در کردم   

نمی دونستم از اول خطر کردم

فكر كرديم عاشقي ديوانگيست
تازه ما فهميده ايم اين سادگيست

اولين جرمم نگاهي ساده بود
ديدن چشمي كه يك دلداده بود

روز اول در دلم يك التهاب
وحشتي از واقعيت يا سراب

روز دوم شادماني از سفر
روز سوم دلهره از يك خطر

روز ها با گريه و با خنده رفت
سال اول نيمي آسان نصف سخت

سال دوم قصه ها تكرار شد
فكر من هم اندكي بيدار شد

              ***

ناگهان از دور دست آمد ندا
گفت دستت را بده با من بيا

از ميان خار و خاشاك و غبار
رفته ايم در آرزوي يك بهار

گفت اين سختي به دل بايد خريد
مشكلات ديگران را هم نديد

گفتم اين راهي بسا دشوار بود
چشم من هم زين سبب بيدار بود

فكر كردي من چگونه ساختم؟
من تو را  ديدم كه دل را باختم

همچنان در راهم و در فكر يار

آرزويم  ديدن  يار و بهار

روز و ماه و سال من تقديم او

روزهاي خوب من تقويم او
 

تو كه چشمات تو چش ِ اين و اون ِ     

خب ميگفتي دلم اينجا نمونه

به هواي عشق تو عاشق شدم

فكر مي كردم دلت اينو مي دونه

اما تو فقط هوس رو مي ديدي

جاي گل ريشه ي قلبم رو چيدي

ولي باز گلدون ريشه ها ت شدم

رو دلم نشستي من رو نديدي

تو كه دستت سرده تو دستاي من

نمي ياي يه لحظه تو شباي من

تو كه قلبت پيش قلبي اسيره

نمي گفتي كه دلت يه روز ميره

پا به پاي خنده هات مي خنديدم

واسه ي شادي ِ تو مي رقصيدم

تا كه دلگير مي شدي چشماي من

اشك خون گريه مي كرد براي من

اون روزا مي گفتي من دوسِت دارم

سرم و مي خوام رو شونَت بذارم

گفتي دستت رو بذار تو دست من

تو نباشي، همينه شكست من

            ***

اما حالا رو تو بر مي گردوني

نمي دونم كه چرا قهري باهام

هميشه بهم مي گفتي عسلم

حالا مي گي تو ديگه زهري برام

نمي دونم اوني كه دوسِش داري

تو رو اندازه ي من دو سِت داره؟

واسه چي بهت ميگه دوسِت دارم

چرا رفتي تو ؟ مگه اون چي داره؟!؟

مگه تو، تو سينه چند تا دل داري؟

يا با من باش يا با اون يا  د يگري

چرا روز به روز داري عوض مي شي

هر دفعه رو يه دلي پا مي ذاري

سلام      

دوست دارم اين شعر از فريدون مشيري رو بخونين

من با خوندن اين شعر به آرامش مي رسم

                                   اميدوارم شما هم لذت ببرين.

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم.

همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم.

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم.

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم.

                                               *

در نهان خانه ي جانم، گل ياد تو درخشيد،

باغ صد خاطره خنديد،

عطر صد خاطره پيچيد.

                                               *

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم،

پر گشوديم و در آن خلوتِ دل خواسته گشتيم،

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم.

تو،همه راز جهان ريخته در چشم سياهت،

من، همه محو تماشاي نگاهت.

                                               *

آسمان صاف و شب آرام،

بخت خندان و زمان رام.

خوشه ي ماه فرو ريخته در آب،

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب.

شب و صحرا وگل وسنگ،

همه دل داده به آواز شباهنگ.

                                               *

يادم آيد، تو به من گفتي: « از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن!

آب آيينه ي عشق گذران است.

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است،

باش فردا كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!»

                                               *

با تو گفتم « حذر از عشق ندانم.

سفر از پيش تو هرگز نتوانم،

نتوانم!»

                                               *

روز اول كه دل من به به تقاضاي تو پر زد،

چون كبوتر لب بام تو نشستم.

تو به من سنگ زدي، من  نه رميدم، نه گسستم.

باز گفتم كه تو صيادي ومن آهوي دشتم،

تا به دام تو در افتم، همه جا گشتم و گشتم،

حذر از عشق ندانم،

سفر از پيش توهرگز نتوانم، نتوانم!

                                               *

اشكي از شاخه فرو ريخت.

مرغ حق، ناله ي تلخي زد و بگريخت…

اشك در چشم تو لرزيد،

ماه بر عشق تو خنديد.

يادم آمد  كه دگر از تو جوابي نشنيدم،

پاي در دامن اندوه كشيدم،

نگسستم،نرميدم…

                                               *

رفت در ظلمت غم،آن شب و شبهاي دگر هم،

نه گرفتي  دگر از عاشق آزرده خبر هم،

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم…!

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم..!

                                                    فريدون مشيري

خدا کنه ستاره ها آتیش بشن تو بسترت  

تگرگ و سیل از آسمون خراب بشه روی سرت

خدا کنه سیاهی و تباهی، زندگیت بشه

خدا کنه که جغد شب نوک بزنه به پیکرت

خدا کنه روزی یه بارم خوشیها رو نبینی
              خدا کنه دور و ورت فقط بدا رو ببینی

خدا کنه که نیش مار روی لبات لونه کنه
              خدا کنه که پیر بشی رنگ بهارو نبینی

الهی چشمات بشه کور  
                                 الهی راهت بشه دور

الهی با یار جدید

                                         غم بخوری تا پای گور

الهی گوش تو فقط بشنوه
                              نفرین و تهمت از زبون همه

الهی وقتی که عروسی کردی
                     ببینی مجلست فقط ماتمه

خدا کنه شب تا سحر بلرزی
                  حتی اگه سایه دیدی بترسی

الهی از چشم همه بیفتی 
                      حتی به اندازه ی یک پر ِ سیاه نیرزی

الهی هر کی رو که تو دوست داری اون بمیره
            الهی گرگ غم بیاد جون تو رو بگیره

وقتی که مردی همه راضی باشن و،مادرت
             تو مجلس عزای تو، دق بکنه، بمیره

الهی از دلهره، آشفته و درمونده شی
             الهی از تو قلب یار ِ خودتم رونده شی

خدا کنه آتیش بگیره اون چشای سفید
          همون که از حسودی ،خوبیهای من رو ندید

خدا کنه روزی هزار بار دل تو بشکنه
       هر کی که دل بستی به اون ،زود از تو دل بکنه

الهی قلبت بشه بازیچه ی دست بچه ها 
          تو باغ رویاهای تو بریزه برگ غنچه ها

الهی هر کس به تو دل می بنده آواره شه
       نمیره، اما پیش تو ذلیل و بیچاره شه

الهی شب تا صبح نگات به در بمونه 
         هیچکی نیاد کنار تو واسه دلت نخونه

می خوام که شب تا خود صبح دعا کنم بمیری
        تو کف من بمونی، آتیشو بغل بگیری

خدا کنه تا صبح فقط کابوس بد ببینی
              توی چشات به جای اشک کاسه ی خون ببینی

‌‍
الهی خونَت رو سرت خراب شه  ‌
                     الهی قلب سنگ تو بسوزه و کباب شه

الهی صورتت بسوزه و چشات در بیاد   
           تموم آرزو هاتم نقشه ی روی آب شه

ببین چی آوردی سرم   
                                  شکوندی تو بال و پرم

تا سادگیهامو دیدی 
                                      فکر کردی که منم خرم

لعنت به تو لعنت به عشق  
                         نفرین ِ من به سرنوشت

به اون چشای خوشکل و
                                به اون دل ِسیاه و زشت

حتی اگه نفرین کنم، تو همونی که همونی  
           بازم میگم تو رو ميخوام، با زبون بی زبونی

اما دلم شکست و تا نمیری خوب نمیشه 
             می خوام خودم خفت کنم تا دیگه اینجا نمونی

گریه نکن اینا فقط حرف دل خستمه 
                     فقط دیگه نبینمت غصه و غم بسَمه

دلم نمیاد ببینم زجر تو رو دیوونه 
                      با اینکه من بدم میاد ازت ،ولی، عکس تو تو دستمه

عکس تو آرامش من بود تو روزای بی کسی
           حتی هنوز فکر می کنم برای من همنفسی

اما زبونم دل آوارمو می بینه و 
                          می گه خدا کنه تو هم ببینی که بی کسی

خدا کنه وقتی که نفرین می کنم بخت تو 
                    بمیرم و من نبینم مشکل و بد بختیتو

خدا کنه من بمیرم تا مرگتو نبینم 
                       وقتی تو آتیش می سوزی من نبینم سختیتو

تا صبح فقط کار من بیچاره نفرین شده
     چشام می سوزه، دل من شکسته، روح من چقدرسرده وغمگین شده

الهی وقتی صبح که شد تو بسترم بمیرم  
                 تا دیگه از دلم سراغ دلتو نگیرم ...